روانشناسی
جدیدترین تست های روانشناسی در www.ravanshena30.ir
قالب وبلاگ
حساسیت‌زدایی یا کاهش تدریجی، نوعی درمان برای ترس‌های مرضی مانند ترس از آسانسور است. هر چند بیشتر مبتلایان، ترس‌های مرضی را تا پایان عمر وبال خود می‌کنند اما این اختلال خوش‌خیم و قابل درمان است.



در درمان کاهش تدریجی ابتدا فرد مبتلا به کمک همراه یا درمانگر جلوی آسانسوری که در آن باز است و حرکت نمی‌کند می‌ایستد و چندین بار این عمل تکرار می‌شود تا ترس او به حداقل برسد.

 مرحله بعد این است که فرد مبتلا برای دقایقی در آسانسور بدون حرکت که در آن باز است بایستد و این عمل را چندین بار تکرار کند تا برایش عادی شود. در مرحله بعد به اندازه یک طبقه فرد بالا یا پایین می‌رود و این مرحله را نیز چندین بار تکرار می‌کند.مرحله آخر این است که فرد بدون وجود همراه یا درمانگر چندین طبقه را به تنهایی بالا یا پایین برود.

همراه با حساسیت‌زدایی تدریجی اغلب داروهایی برای کاهش اضطراب فرد تجویز می‌شود. در واقع حساسیت‌زدایی تدریجی درمان اصلی و استفاده از دارو درمان کمکی خواهد بود.
 گاهی نیز از درمان‌های دیگری مثل آموزش آرام‌سازی عضلانی و هیپنوتیزم یا خواب مغناطیسی استفاده می‌شود.

 در پاسخ به سوال دیگری مبنی بر اینکه غوطه‌وری یا همان مواجهه سازی ( غرقه سازی ) می‌تواند در درمان ترس مرضی به ویژه از آسانسور موثر باشد باید گفت که در این درمان کمتر استفاده می‌شود. طبق روش غوطه‌وری فرد به طور ناگهانی در معرض ترس شدید قرار می‌گیرد.

مبنای آن بر اساس داستانی است که در گلستان سعدی ذکر شده است. فردی که نسبت به آب ترس شدیدی داشت در کشتی قرار می‌گیرد و بی‌تابی می‌کند با نظر یکی از مسافران که فرد حکیمی بود او را در آب رها می‌کنند و وقتی او را از آب می‌گیرند ترس او کم می‌شود و گوشه‌ای آرام می‌نشیند.

به دلیل آسیبی که این درمان ممکن است به فرد مبتلا وارد کند، زیاد توصیه نمی‌شود. ترس مرضی یا فوبیا عبارتست از؛ ترسی شدید و غیر منطقی از شیء، حیوان، فعالیت یا موقعیت که معمولاً موجب اجتناب آگاهانه از موضوع ترس می‌شود و رنج و ناراحتی شدیدی ایجاد کرده که فرد از آن آگاه است. تپش قلب شدید، درد قفسه سینه، تعریق، احساس خفگی، ترس از سکته قلبی و مردن جزء علائم حمله ترس و ترس‌های مرضی است.



طبقه بندی: مشاوره های متداول،
برچسب ها: ترس، ترس از گربه، ترس از سگ، ترس از ارتفاع، حساسیت زدایی،

اگر روانشناسی دات آی آر را دوست دارید به ما مثبت بدهید

اگر روانشناسی دات آی آر را دوست دارید به ما مثبت بدهید

[ چهارشنبه 11 تیر 1393 ] [ 09:33 ب.ظ ] [ * hedieh * ] [ نظرات ]

http://www.1nafar.ir/wp-content/uploads/enhanced-buzz-15607-1349125182-7.jpg
به
عکس بالا نگاه کنید...

 اگر نگاه کردن به این عکس باعث می شود که پوستتان خارش بگیرد، بدنتان مور مور شود و موهایتان درد بگیرد، ممکن است شما ازبیماری ترایپوفوبیا رنج ببرید!
ترایپوفوبیا ترس از سوراخ های کوچک و غیرمتقارنی است که ممکن است به طور طبیعی یا مصنوعی به وجود آمده باشند. ترایپفوبیا از ترکیب کلمه ی یونانی تراپیو به معنی سوراخ کردن و کلمه ی فوبیا به معنی ترس شدید و بیمار گونه ساخته شده است. ترایپوفوبیک ها می گویند هنگام دیدن سوراخ های کوچک دچار اضطراب می شوند، تهوع و بی خوابی می گیرند و بدنشان به خارش می افتد. هزاران نفر از سراسر دنیا ادعا می کنند که به این بیماری مبتلا هستند ولی تاکنون ترایپوفوبیا به طور رسمی به عنوان یک فوبیا شناخته نشده است. فوبیا، ترس شدید و بیمارگونه ای است که در زندگی فرد ایجاد اختلال می کند. بر خلاف ترس معمولی که زودگذر است و هنگام مواجهه با خطر اتفاق می افتد، فوبیا بیشتر ترس از قرار گرفتن در یک موقعیت است. بسیاری از مردم حتی نام ترایپوفوبیا را هم نشنیده اند. خیلی از روانشناسان فکر می کنند که ترایپوفوبیا ساختگی است و وقتی کسی درباره ی این موضوع مطلبی می خواند و عکسی می بیند، به طور ناخودآگاه این ترس در ذهن او القا می شود. همانطور که شما هنگام دیدن فیلم کمدی با چند نفر دیگر نسبت به زمانی که تنهایی فیلم می بینید بیشتر می خندید، وقتی هم می بینید این همه آدم دچار این بیماری هستند و درباره ی تجربیاتشان چندین صفحه مطلب نوشته اند، به طور ناخودآگاه شما هم دچار ترایپوفوبیا می شوید. بیشتر کسانی که ادعا می کنند به این بیماری مبتلا هستند، می گویند قبل از این که وارد سایت های مربوطه بشوند و نظرات دیگران را بخوانند اصلا خبر نداشتند که این بیماری را داشته اند! اینترنت هم نقش بسیار زیادی در شیوع ترایپوفوبیا دارد. تعداد مبتلایان به ترایپوفوبیا بعد از ساخته شدن صفحه ی فیسبوک آن چندین برابر شده است. ماسای اندروز، کسی که صفحه ی فیسبوک و بسیاری از سایت های ترایپوفوبیا را ساخته است، می گوید نه تنها این بیماری واقعی است بلکه به اندازه ی ترس از ارتفاع و ترس از عنکبوت جدی هم هست! انگار مسئولان ویکی پدیا هم با نظر روانشناسان موافقند و نمی گذارند صفحه ای به نام تراپیوفوبیا در ویکی پدیا وجود داشته باشد. تاکنون هر صفحه ای که درباره ی این مسئله ساخته شده است، به دلایل مختلفی از ویکی پدیا حذف شده است. به گفته ی مسئولین ویکی پدیا ترایپوفوبیا یک بیماری ساختگی است و نیازی نیست ویکی پدیا به شیوع آن کمکی بکند. در جای دیگری هم گفته اند که ویکی پدیا جای چیزهایی که یک روزه ساخته شده اند نیست! مطمئنا صفحه ی کنونی هم چند وقت دیگر حذف خواهد شد. البته این هزاران هزار نفر زیاد با نظرات روانشناسان موافق نیستند. آن ها می گویند که ترایپوفوبیا واقعی است ولی جامعه ی علمی به دلایلی نمی خواهد وجود آن را تایید کند. خیلی از آن ها فکر می کنند که ترایپوفوبیا ریشه ی هایلوفوبیا یعنی ترس از اشیای چوبی و درختان است! ترایپوفوبیک ها خواستار انجام آزمایشات بیشتر در این زمینه و وارد شدن نام ترایپوفوبیا به دیکشنری های معتبر هستند ولی تاکنون کسی درخواست آن ها را جدی نگرفته است و به احتمال زیاد در آینده هم کسی درخواستشان را جدی نخواهد گرفت.
تعداد تراپیوفوبیک ها هر روز در حال افزایش است.
 شما چطور؟ آیا شما هم ترایپوفوبیک
هستید؟



طبقه بندی: خبر های روانشناسی،
برچسب ها: ترایپوفوبیک، ترایپوفوبیا، ترس،

اگر روانشناسی دات آی آر را دوست دارید به ما مثبت بدهید

اگر روانشناسی دات آی آر را دوست دارید به ما مثبت بدهید

[ دوشنبه 27 خرداد 1392 ] [ 09:53 ق.ظ ] [ * hedieh * ] [ نظرات ]
این من هستم؟! چرا این طور در عکس بد افتاده‌ام؟

بسیاری از ماها از عکس‌های خودمان راضی نیستیم یا دست‌کم تصور می‌کنیم عکس‌هایی که از ما گرفته شده‌اند، زاویه مناسبی ندارند، اگر سعی کرده باشید از خودتان عکس بگیرید هم قضیه به همین ترتیب است، باید بارها و بارها عکس بگیرید تا سرانجام از کارتان راضی شوید.
به طور مشابهی وقتی صدای ضبط‌شده خودتان را گوش می‌کنید، باز هم همین مسئله اتفاق می‌افتد، صدای ضبط‌شده ما با صدایی که ما خودمان هنگام صحبت می‌شنویم، تفاوت‌هایی دارد.
اما چرا این طور است؟
در مورد صدا، قضیه به سادگی توجیه می‌شود: از آنجا که صدایی که ما از خودمان می‌شنویم، حاصل ترکیب صدای هدایت شده توسط هوا و صدای هدایت شده به گوشمان از طریق استخوان‌های و سینوس‌های سرمان است، پس صدای دریافتی‌مان تا حد زیادی با صدایی که دیگران تنها از طریق هدایت هوایی می‌شوند، تفاوت دارد.
اما در مورد عکس، پاسخ را می‌توان در تنها در یک کلمه خلاصه کرد: آینه!
علت اینکه عکس‌هایمان به نظرمان اینقدر عجیب می‌آیند و تصور می‌کنیم با خودمان شباهت کمی دارند، این است که ما پیوسته برای دیدن خودمان از آینه استفاده می‌کنیم.
منظره‌ای که ما در آینه می‌بینیم، منظره بسیار خاصی است، تنها خودمان هستیم که پیوسته خودمان را از این زاویه می‌بینیم و بسیار بعید است که کسی که از شما عکس می‌گیرد، دقیقا با همان زاویه و از همان ارتفاع عکسبرداری کند.

در سال ۱۹۷۷، سه روانشناس به نام‌ها تئودور اچ میتا، مارشال دِمِر و جفری نایت، در جریان تحقیقی روی این نظریه کار کردند که اشخاص همواره به عکس‌هایی که مطابق تصاویر آینه‌ای هستند علاقه دارند تا عکس‌های دیگر.

حالا سؤالی که پیش می‌آید این است که آخر چرا ما همیشه به تصاویر آینه‌ای خودمان بیشتر علاقه داریم، مگر نمی‌شود که شخصی از زاویه دیگری جذاب‌تر باشد، طوری که خودش هم قانع شود؟
رابرات زاجونک در دهه شصت میلادی، پدیده‌ای را به نام پدیده مواجهه انحصاری یا mere-exposure ارائه داد، بر اساس این پدیده اشخاص تنها بر اساس مواجهه تکراری با یک چیز، ترجیحی نسبت به آن پیدا می‌کنند. این چیز می‌تواند یک صدای تکراری، نقاشی تکراری یا کلمات تکراری باشد.
برای تسلی شما، باید اضافه کنم، که حس بدی که شما بعد از دیدن تصاویر غیرآینه‌ای‌تان پیدا می‌کنید، در اشخاص دیگر وجود ندارد و آنها منطقا چون به دیدن تصاویر آینه‌ای شما عادت ندارند، عکس‌های شما را طبیعی و شبیه خود واقعی‌تان می‌بینند.

و به عنوان یک توصیه، برای گرفتن یک عکس مطابق با تصویر آینه‌تان، خیلی تلاش نکنید، چون وقتی این عکس را گرفتید و دوستانتان آن عکس را مشاهده کردند، به شما خواهند گفت، اصلا شبیه خودتان نیفتاده‌اید!




طبقه بندی: موفقیت و آرامش، اعتماد به نفس،
برچسب ها: عکس، بد عکسم، زشت شدم، ترس، نفرت، کمبود، چرا،

اگر روانشناسی دات آی آر را دوست دارید به ما مثبت بدهید

اگر روانشناسی دات آی آر را دوست دارید به ما مثبت بدهید

[ پنجشنبه 2 شهریور 1391 ] [ 09:57 ق.ظ ] [ * hedieh * ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
نظر سنجی
مهمترین آرزوی شما ؟ ( صادقانه و واقع بینانه )






درباره وبلاگ

همانطور که سلامت جسم برای همه ما مهم است, سلامت روان هم مهم است...
پس:
کسانی که سراغ روان شناس می روند بیمار نیستند
و کسانی که روان شناس می شوند دنبال بیمار نیستند
ما فقط کنار هم ایم تا لحظاتی که می پرسیم "چرا ما؟" به همدیگر بهترین زندگی را هدیه دهیم

" امیدواریم وبلاگ روانشناسی سهمی در موفقیت شما توی زندگیتون داشته باشه ، هرچند این موفقیت حاصل اراده شماست و ما فقط واسطه ایم... "
" به امید روزی که همه مردم سرزمین من لبخند به لب داشته باشند... "

" وبلاگ منتخب میهن بلاگ،مجله موفقیت و راه موفقیت "
مطالب برتر و پر بازدید
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب